Widziałem to wszystko

Widziałem już to wszystko, widziałem już drzewa

Widziałem jak liście wierzby tańczą na wietrze

Widziałem jak człowiek zabija swojego najlepszego przyjaciela

i żyje jakby się to nigdy nie wydarzyło

Widziałem kim byłem - Wiem kim pozostanę

Widziałem to wszystko - nie ma nic więcej do zobaczenia

Nie widziałeś słoni, królów, czy Peru

Jestem szczęśliwy jeśli mogę powiedzieć, że zrobiłem coś lepiej od ciebie

A co z Chinami? Czy widziałeś wielki mur?

A mężczyznę którego poślubisz?

Dom, który będziecie dzielić?

Żeby być szczerym, nic mnie to nie obchodzi...

Nigdy nie wiedziałeś wodospadu Niagara

Widziałem wodę, to woda, nic więcej...

Wieża Eiffla? Empire State Building?

Miałem tak wysokie ciśnienie, jak na mojej pierwszej randce

A rękę twojej wnuczki bawiącej się twoimi włosami?

Żeby być szczerym, nic mnie to nie obchodzi...

Widziałem to wszystko, widziałem już mrok

Widziałem jasność jednej małej iskry

Widziałem to co wybrałem i widziałem to czego potrzebuję

To mi wystarczy, chcieć więcej byłoby chciwością

Widziałem kim byłem - Wiem kim pozostanę

Widziałem to wszystko - nie ma nic więcej do zobaczenia

Widziałeś to wszystko i wszystko zostało zobaczone

Zawsze możesz sobie to przypomnieć na swoim małym monitorku

Światłość i mrok, duże i małe

Po prostu trzymaj to w myślach - nie potrzebujesz niczego więcej

Widziałeś kim byłeś, i wiesz kim pozostaniesz

Widziałeś to wszystko - nie ma nic więcej do zobaczenia.

tekst: Bjork

album: Vespretine

tytuł oryginalny: I've seen it all

tłumaczenie: Dying Angel

Zasłuchany w Bjork. Wziąłem na warsztat jej jeden z najsmutniejszych utworów. Rozmowa między dwojgiem ludzi, jedna ślepnie i przekonuje drugą o tym, że już nie ma niczego co można zobaczyć. A tak na prawdę przekonuje siebie, to siebie próbuje okłamać, iż zmysł widzenia nie jest jej potrzebny. To rozdarcie wewnętrzne, to przekonywanie o dekadentyzmie. Okłamywanie samego siebie, ale z drugiej strony ma rację. Nie ma już niczego co można by zobaczyć, wszystko zostało obejrzane, więcej nie potrzeba. Nie potrzeba skoro są dźwięki. Świat dźwięków jest kolorowy. Fabuła filmu "Tańcząc w ciemnościach", gdzie główną postać Selmę - gra Bjork.