Piękne kłamstwo

 Nie należę do ciebie

Więc nie mów mi co mam robić

Mam dość uczucia, że się wykrwawiam

Podczas gdy ty wchodzisz na mój teren

Jestem potęgą

Obudź się i powiedz głośno

Nadszedł czas.

Nie chcę żyć swoim życiem,

karmiąc się pięknym kłamstwem

Słonko, to twoja wojna

Która zabija nas oboje

Słonko, to twoja wojna

Nie należę do ciebie

Nikt nie zmieni prawdy

Nie obawiaj się potwora, którego stworzyłeś

Gdy co się dzieje to się dzieje

Twoje słowa nie mają znaczenia

Czy to dlatego krzyczysz tak głośno?

Nie chcę żyć swoim życiem,

karmiąc się pięknym kłamstwem

Słonko, to twoja wojna

Która zabija nas oboje

Chore, chore, chore jest twoje rozumowanie

Złap przynętę i odrzuć przebudzenie

Ten cały czas zmarnowałem czekając na ciebie

Kiedy jedynym wyjściem poprzez to było

Chore od twoich kłamstw, czas by otworzyć oczy

Przegrałeś grę i postradałeś rozum

Chory od tego wszystkiego, topię się w tym

I wszystko zależy od ciebie czy chcesz marnować sobie życie

Ale nie dostaniesz mojego

Nie należę do ciebie

Nie chcę żyć swoim życiem,

karmiąc się pięknym kłamstwem

Może nie jestem jedynym

Może tobie to nigdy nie wystarczy

Nie chcę żyć swoim życiem,

karmiąc się pięknym kłamstwem

Słonko, to twoja wojna

Która zabija nas oboje

tytuł oryginału: Beautiful Lie

tekst: Evanescence

album: Sanctuary

Tłumaczenie: Dying Angel

Wielki wąż powstaje

 Pierwszy post po prawie dziesięciu latach. Tyle podsumowań miesięcznych, rocznych i życiowych. Tak wiele nieważnych rzeczy i myśli przez ten czas...Nie chcę nadrabiać tego czasu, nie chcę się tłumaczyć. Idę w przód. 

Obejrzałem kilka rankingów maja na YTe, chcę pokazać swój.

Maj 2026. 

10. Sacriversum wydało tak dobrą płytę. Tak deathową, jak nigdy wcześniej, albo ja ich nigdy wcześniej nie słuchałem. W moich wyobrażeniach to jest zespół death/doom, ale ta płyta jest zdecydowanie bardziej death.

9. Poison the Well, niby lekki metalcore, niby nic interesującego. Ale tak mi weszło. To nie jest moja muzyka, ale wracam. Wracam i słucham.

8. Darthrone. Ostatnią płytą pokazali, że mają trochę w dupie. Trochę się nie dziwię, taki rodzaj ekspresji. Ale, teraz, ile pokazali luzu. Dużo lepiej się słucha niż Astral...

7. Sevendust. Nu-metal jest już martwy od lat. Tylko niektóre zespoły nie potrafią przestać go grać. To jest dokładnie to czego chciałbym słuchać. Mimo, że są o 20 lat spóźnieni.

6. Exilia. Anti Gravity. Chyba najciekawsza propozycja Włochów od 15 lat. Poprzednio te kawałki się zlewały w jedno, tutaj jest dość różnorodnie.

5. Blindead 23. Po obejrzeniu koncertu z ostatniej trasy zdecydowałem, że ten zespół nie jest dla mnie. Jak lubię post metal, tak oni jakoś skręcają ten gatunek. Tutaj czuję nową drogę, jedno mówią, że śmierdzi Katatonią, inni, że Opeth, ja czuję bardziej progresywne granie, ale ja nie lubię w prog metal, a mimo to jest jedna z lepszych płyt maja 26.

4. Moodring. Przez chwilę zgubiłem się rateyourmusic. Album ma wysokie oceny więc czemu nie spróbować? Jest to alternatywny metal wchodzący w nu-metal. Strawne, dobrze się tłucze, do posłuchania.

3. Draconia. Zakochany w poprzedniej płycie. Natomiast wcześniejszą byłem obrzydzony. Wiem, że były jakieś roszady, że na wokalu jest inna pani, ale ten klimat pięknej i bestii jest genialne oddany. Ponure i ciężkie granie. Chcę.

2. Venom. Słucham i słucham, i trochę nie wiem co tam jest. Zawsze mi się wydawało, że to taki black metal, ale im bardziej się wsłuchuję to śmierdzi thrashem. Nie lubię thrashu, to dlaczego tutaj jest on tak dobry? Przez tych kilka lat mój gust zawędrował w dziwne rejony.

1. Dimmu Borgir. Wszyscy się zachwycają wężem zrzucającym skórę. Jestem w tym zachwycie umiarkowany. DB odeszli od heheszkowego grania, ta płyta jest na serio. Na tyle na serio, że nie ma tutaj łatwych i lekkich melodii. Płyta nie wchodzi od razu jest trudniejsza, śmierdzi starością. Może to i lepiej, o takie Dimmu nic nie robiłem.